Gra heurystyczna: odkrywaj, eksperymentuj, próbuj

21 października, 2020

W tym artykule powiemy Ci czym jest gra heurystyczna, jakie są jej cechy, zastosowane materiały i sposób jej przygotowania, a także korzyści i rola edukatora w sesji.

Zabawa, jak wszyscy wiemy, jest wrodzoną czynnością typową dla dzieciństwa. Zabawa to większość procesu uczenia się i sposób, w jaki dzieci rozumieją otaczający je świat i siebie. W tym artykule porozmawiamy o tym, jak wygląda gra heurystyczna.

Gra heurystyczna

Gry są różne w zależności od etapu rozwoju dziecka. Od 12 do 24 miesięcy dzieci są w okresie rozwoju sensoryczno-motorycznego. Zaczynają mieć większą autonomię w ruchach i stopniowo zaczynają lepiej je koordynować, dlatego możliwości gry i poznania są zwielokrotnione.

W okresie 12-24 miesięcy dzieci mają potrzebę odkrywania i samodzielnego poznawania, jak działają różne przedmioty, więc potrzebują różnorodnych przedmiotów do eksperymentowania. Już od przedszkola możemy zaoferować im tę możliwość poprzez zabawę heurystyczną, która sprzyja manipulacji, eksperymentowaniu i odkrywaniu.

Zabawa heurystyczna to praktyka zabaw i podejście do nauki dla dzieci w wieku od 12 do 24 miesięcy. Została opracowana przez angielską pedagog Elinor Goldschmied i wdrożona we współpracy z nauczycielami z Anglii, Szkocji, Włoch i Hiszpanii.

Dzieci z klockami

Polega ona na oferowaniu grupie dzieci, na określony czas i w kontrolowanym środowisku, szeregu przedmiotów różnego rodzaju i materiałów, tak aby mogły się swobodnie bawić i eksperymentować bez ingerencji dorosłych. Dziecko jest bohaterem własnej nauki. Bada samodzielnie.

Jakie cechy ma gra heurystyczna?

Zachęca dziecko do manipulowania, obserwowania i odkrywania dużej liczby przedmiotów i materiałów. Oddziałuje i odkrywa poprzez wzrok, dotyk i smak. Poprzez aktywność odkrywania maluch staje się świadomy praw natury (grawitacja, równowaga, prędkość itp.) oraz właściwości przedmiotów (wymiary, objętość, ciężar, kolor, tekstura itp.).

Nie istnieją tutaj błędy. Działania i relacje, które dziecko tworzy z przedmiotami będą tak samo poprawne i adekwatne, jak te, które wykonuje inne dziecko. Możliwości są nieograniczone i nie ma nic, co mogłoby określić, co jest dobre, a co złe.

Eliminuje się konflikty w zabawie, ponieważ wszystkie dzieci mają wystarczająco dużo materiału i nikt nie narzuca dzielenia się (przedwczesna postawa nawet w tym wieku).

Nad jakimi aspektami pracuje gra heurystyczna?

Przede wszystkim nad przyjemnością, jaką dzieci odnajdują w materiałach i swoich działaniach. Również na osiągnięciu poniższych celów:

  • Promowanie koncentracji.
  • Rozwijanie koordynacji wzrokowo-ruchowej.
  • Koordynacja ruchów obu rąk: układanie stosów, dopasowywanie, przykrywanie, odkrywanie itp.
  • Nauka związku przyczynowo-skutkowego, pojęć takich jak wewnątrz -na zewnątrz, pełne – puste.
  • Sortowanie i rozróżnianie kategorii różnych obiektów.
  • Nauka słownictwa.
  • Percepcja sensoryczna obiektów.

Czego potrzebujemy?

  • Różnych przedmiotów. Lepiej, jeśli są naturalne (drewno, karton, metal, korek, skóra…). Ale możesz też użyć materiałów pochodzących z recyklingu. Będziemy potrzebować dużej ilości i różnorodności, co najmniej 15 różnych, a każdy z nich około 50 sztuk.
  • Woreczki materiałowe, w których będziemy przechowywać elementy z każdego typu, zwane kolekcjami. Nazwa lub rysunek przedmiot, który zawiera jest na każdym woreczku.
  • Pojemniki. Zwykle są to kosze, słoiki, pudełka o różnych rozmiarach, do których mieszczą się przedmioty z różnych kolekcji. Na każde dziecko potrzeba 3 lub 4 pojemników.
Zadowolony chłopiec w przedszkolu

Jak jest zorganizowana sesja gry heurystycznej?

Sesja gry trwa około 50 minut. Obejmuje to przygotowanie, czas gry i sprzątanie. W sesji bierze udział maksymalnie 8 do 10 dzieci.

  • Przygotowanie. Pedagog przygotowuje przestrzeń do zabawy. Powinna być duża, aby dzieci miały swobodę ruchów. Powinna też sprzyjać koncentracji, więc gry i przedmioty, które mogą rozpraszać uwagę należy usunąć. Przygotowanych zostanie 8 stoisk do gry. Każde stoisko składa się z 3 lub 4 kontenerów i 7 lub 8 elementów z kolekcji obiektów.
  • Czas na zabawę. Dzieci swobodnie eksplorują i manipulują przedmioty. Mają nieskończone możliwości: napełniać, opróżniać, otwierać, przykrywać, układać, toczyć, przytulać …
  • Sprzątanie. Aby posprzątać wszystko bez pośpiechu należy zarezerwować około 15 minut. Dzieci z pomocą nauczyciela zbierają i klasyfikują materiały. Postrzegają ten akt jako część gry. Jednocześnie rozwijają nowe słownictwo, ponieważ wychowawca wskazuje dzieciom imię, ilość i miejsce, w którym znajdują się przedmioty.

Rola pedagoga

Jego rola polega na prowadzeniu i obserwowaniu. Musi być uważny i obserwować, jak dzieci wchodzą w interakcje z przedmiotami i zapisywać, co jest dla niego interesujące. Wychowawca nie pobudza, nie sugeruje, nie chwali, nie kieruje.

Jeśli kiedykolwiek zobaczymy, że obiekty są rozrzucone w przestrzeni po cichu zbieramy je, aby nie rozpraszały dzieci. Interwencja następuje tylko wtedy, gdy którekolwiek z dzieci zaczyna wyrzucać rzeczy i przeszkadzać innym. W takim przypadku najlepiej zaoferować mu pojemnik i zachęcić do wkładania rzeczy do środka.