Psychologia edukacyjna: wszystko, co musisz wiedzieć

24 Wrzesień, 2019
 

Psycholodzy edukacyjni opracowują plany studiów i modele edukacyjne, aby zoptymalizować proces uczenia się i poprawić efektywność administracji instytucji edukacyjnych. Tym samym psychologia edukacyjna stosuje zasady i wskazówki psychologii wobec edukacji w szkołach.

Specjaliści zapewniają, że psychologia edukacyjna i wiążące się z nią metody stosowane w klasie wyraźnie pomagają rozwinąć zdolności poznawcze uczniów.

Czym jest psychologia edukacyjna?

Psychologia edukacyjna jest poddyscypliną psychologii, nauki zajmującej się procesami psychicznymi i zachowaniem człowieka. W tym przypadku nacisk kładzie się na jakość uczenia się w ośrodkach edukacyjnych.

Zatem celem psychologii edukacyjnej jest zwiększenie skuteczności procesu nauczania i zdobywania wiedzy. Krótko mówiąc, analizuje się szczegółowo, jak poszczególni uczniowie rozwijają się i uczą.

Psychologowie edukacyjni na przykład dostosowują metody badań, aby centra edukacyjne działały z większą skutecznością.

Teorie psychologiczne związane z edukacją

Psychologowie edukacyjni opracowują teorie dotyczące rozwoju człowieka i procesu uczenia się. Nacisk kładziony jest na sposób, w jaki odnosimy się do wiedzy, co prowadzi do ogólnej poprawy w uczeniu się.

Co ważne, psycholodzy edukacyjni nadal pracują nad rozwojem tego, co już wiemy o edukacji.

Jean Piaget: Cztery etapy

Szwajcarski psycholog Jean Piaget ustalił, że dzieci przechodzą cztery etapy rozwoju swoich zdolności poznawczych. Jedna z jego teorii skupia się na sposobie, w jaki uczniom udaje się rozwinąć abstrakcyjne myślenie logiczne, co ma początek w wieku 11 lat.

 
Psychologia edukacyjna

Pod tym względem jest jedną z najbardziej wpływowych postaci w dziedzinie psychologii.

Lew Wygotski: nauka, społeczeństwo i kultura

Rosyjski psycholog Lew Wygotski przeanalizował sposób, w jaki społeczeństwo i kultura wpływają na rozwój poznawczy dzieci. Badania Wygotskiego koncentrowały się na wzorcach zachowań, które przyjmują dzieci, w zależności od otoczenia społecznego, w którym dzieci się rozwijają.

Ponadto badał koncepcje scaffoldingu w edukacji, czyli „budowania rusztowania”, oraz strefy najbliższego rozwoju. Oba te pojęcia znajdują zastosowanie we współczesnej edukacji.

Zmienne społeczne Alberta Bandury

Albert Bandura interesował się sposobem, w w jaki zmienne społeczne i otoczenie danej osoby mogą wpłynąć na jej proces uczenia się. W związku z tym Bandura podkreślił koncepcję, którą nazwał poczuciem własnej skuteczności, która odnosi się do percepcji, jaką ludzie mają wobec własnych zdolności do przezwyciężenia przeciwności losu i trudnych sytuacji.

Jest to ważna koncepcja pokonywania przeszkód i rozwijania zachowań radzenia sobie z codziennymi wyzwaniami, przed którymi stajemy, aby osiągnąć nasze cele.

 

Paradygmaty Marii Montessori

María Montessori była znaną nauczycielką, która opracowała wiele własnych teorii pedagogiki. Między innymi zaproponowała cztery kluczowe filary edukacji. Jej badania opierały się na środowisku uczenia się i umyśle ucznia, zarówno dziecka, jak i osoby dorosłej.

Co więcej, interesowały ją także okresy wrażliwości lub okresy, w których uczeń jest bardziej skłonny do nauki.

Personalizacja procesu uczenia się

Psychologia edukacyjna analizuje cechy uczniów. Podobnie docenia różnice każdego ucznia, które wykorzystuje się do wzmocnienia jego rozwoju i nauki. Kreatywność, motywacja, umiejętności komunikacyjne i inteligencja są ważnymi aspektami dla specjalisty w dziedzinie psychologii edukacyjnej.

W związku z tym motywacja ma fundamentalne znaczenie; sprawia, że ​​uczeń chętniej zdobywa wiedzę i osiąga swoje cele życiowe. Psycholog edukacyjny pracuje nad zwiększeniem motywacji ucznia w celu poprawy efektywności nauki w klasie. Ta metoda realizuje również zadania, które odpowiadają celom uczenia się.

Niepełnosprawność i psychologia edukacyjna

Innymi ważnymi aspektami, którymi zajmuje się psychologia edukacyjna, są trudności w uczeniu się. Kiedy uczeń nie może się uczyć w taki sam sposób jak jego rówieśnicy, psycholog zaczyna szukać przyczyn i rozwiązań.

Dlatego inną częścią pracy psychologa edukacyjnego jest leczenie dysleksji lub innych trudności w uczeniu się, takich jak zespół deficytu uwagi (ADD) czy też nadpobudliwość.

 
Dzieci uczą się w klasie

Wraz z nauczycielem psycholog tworzy plany nauczania dostosowany do każdego przypadku. Chodzi o to, aby uniknąć negatywnego wpływu na osiągnięcia edukacyjne dziecka, nastolatka lub dorosłego.

Zaburzenia takie jak depresja i lęk oraz problemy wynikające z zastraszania to dodatkowe zagadnienia w pracy psychologa edukacyjnego. Wreszcie psychologowie edukacyjni stosują zindywidualizowane terapie i, jeśli to konieczne, dbają o zmiany programowe.

Historia psychologii edukacyjnej

Pierwsze badania związane z psychologią edukacyjną i dziećmi wykazującymi zachowania problemowe pojawiły się w latach 80. XIX wieku. Później dopiero około 1920 r. eksperci zaczęli zajmować się problemami psychologicznymi pojawiającymi się u dzieci zarówno w klasie, jak i poza nią.

Mniej więcej w tym samym czasie eksperci zaczęli zwracać uwagę na afektywne aspekty uczenia się oraz emocjonalny i społeczny rozwój ucznia. Pierwsi psycholodzy, którzy zostali kompleksowo przeszkoleni, by być ekspertami w psychologii edukacyjnej, zaczęli pojawiać się dopiero około 1955 roku. Właśnie wtedy praca psychologów edukacyjnych stała się widoczna w szkołach i centrach edukacyjnych.

 

Ale w latach 70. nastąpiła dodatkowa zmiana myślenia, kiedy psychologowie edukacyjni zaczęli opracowywać własne modele edukacyjne. Na przykład zaczęli eksperymentować z zastosowaniem modeli uczenia się w szkołach prywatnych i we współpracy ze stowarzyszeniami rodziców.

Podsumowując, rola, jaką psychologia edukacyjna odgrywa w dzisiejszym nauczaniu, jest ogromna. Specjaliści pomagają każdemu uczniowi lepiej i łatwiej osiągać jego pełen potencjał, biorąc pod uwagę jego indywidualne umiejętności uczenia się.

Ponadto szkolą i wspierają nauczycieli i rodziny uczniów. W konsekwencji ich praca ma zasadnicze znaczenie dla pomyślnego rozwoju procesu nauczania i uczenia się.