Zespół niespokojnych nóg: przyczyny tej choroby i metody jej leczenia

19 sierpnia 2019

Zespół niespokojnych nóg to choroba, która dotyka kończyny dolne dzieci i dorosłych, gdy znajdują się one w spoczynku. Jeśli podejrzewasz, że występuje u Ciebie, powinnaś udać się do lekarza.

Zespół niespokojnych nóg to zaburzenie neurologiczne, które wywołuje dyskomfort w kończynach dolnych w stanie spoczynku. Nazywamy go również chorobą Willisa-Ekboma. Dotyka 3% populacji.

Zespół niespokojnych nóg wywołuje duży dyskomfort, a w rezultacie uniemożliwia odpowiedni odpoczynek. Najciekawsze jest to, że niewygodę może zmniejszyć poruszanie się i chodzenie.

Przyczyny i charakterystyka zespołu niespokojnych nóg

Główny symptom choroby to odczuwanie przymusu poruszania nogami, gdy znajdują się one w stanie spoczynku. Chociaż zespół niespokojnych nóg atakuje najczęściej osoby, które ukończyły czterdziesty rok życia, to może wystąpić w każdym momencie. Dotyka zarówno kobiety, jak i mężczyzn.

Co więcej, niektóre osoby są bardziej podatne na jego wystąpienie – 20% przypadków wywołuje między innymi anemia, intensywne chodzenie w ostatnim trymestrze ciąży lub przyjmowanie niektórych leków.

Znamy także bezpośrednią przyczynę: zaburzenia czynności układu dopaminergicznego. Kiedy neuroprzekaźniki w układzie nerwowym nie działają tak, jak powinny, odbija się to bezpośrednio na umiejętnościach ruchowych. Zespół niespokojnych nóg pojawia się zwłaszcza u osób z niskim poziomem żelaza, mikroskładnika odgrywającego istotną rolę w działaniu dopaminy.

Objawy zespołu niespokojnych nóg

Dyskomfort odczuwany w nogach zazwyczaj pojawia się po dość długim spoczynku i bezruchu. Może wystąpić po podróży samochodem lub samolotem, a nawet po siedzeniu pół godziny w kinie.

Kobieta cierpiąca na zespół niespokojnych nóg

Przybiera formę mrowienia w nogach. Osoba dotknięta tym uczuciem odczuwa nagłą potrzebę poruszania nogami. Rozciąganie, chodzenie, a nawet zwykłe potrząśnięcie kończynami zmniejsza niewygodę.

Główna cecha zespołu niespokojnych nóg to natężenie objawów nocą. Właśnie dlatego często współistnieje z innymi zaburzeniem, okresowymi ruchami kończyn podczas snu, które charakteryzuje występowanie mimowolnych nocnych skurczów mięśni.

Jak diagnozuje się zespół niespokojnych nóg?

Opierając się na historii choroby lekarz przeprowadzi wywiad, zadając rutynowe pytania związane z typowymi objawami choroby. To sposób działania opracowany przez Międzynarodową Grupę Badawczą ds. Zespołu Niespokojnych Nóg (IRLSSG).

Jeśli objawy odpowiadają temu, co zamieszczono w protokole, lekarz zbada pacjenta. Następnie dokona oceny stanu neurologicznego i zleci wykonanie badań krwi, aby poznać poziom żelaza i ferrytyny. Po otrzymaniu wyników wykonuje się polisomnografię (rodzaj badania snu), który określa aktywność w trakcie snu oraz test immobilizacji. Pomagają one określić jakość snu pacjenta.

Oprócz tego lekarz powinien wykluczyć występowanie ewentualnych urazów nerwów peryferyjnych nóg. Pomaga w tym wykonanie elektromiografii i badań przewodnictwa nerwowego.

Istotne aspekty

Przeprowadzając wywiad lekarz może pozyskać istotne informacje, na przykład dowiedzieć się, że niektórzy z członków Twojej rodziny cierpieli na zespół niespokojnych nóg. Predyspozycje genetyczne stanowią znaczący czynnik ryzyka.

Aby postawić diagnozę, lekarz musi znać podatność pacjenta na leki dopaminergiczne, które stosuje się w leczeniu tego schorzenia. Powinien również ocenić, czy zespół jest stabilny, czy też pogłębia się.

Leczenie zespołu niespokojnych nóg

Dobór właściwego leczenia zależy od postawionej diagnozy. Osoba, u której występuje niedobór żelaza i cierpi na zespół niespokojnych nóg, prawdopodobnie będzie musiała jedynie przyjmować suplementy z żelazem i ferrytyną, doustnie lub dożylnie.

Kobieta trzymająca się za łydkę

Mówiąc ogólnie, chorobę można leczyć stosując zarówno sposoby naturalne, jak i leki. W drugim przypadku korzysta się z leków zwiększających poziom dopaminy, które pomagają zwalczać objawy.

Suplementy żelaza i wapnia zmniejszają poziom dyskomfortu odczuwany przez pacjenta. Zaleca się również stosowanie środków rozluźniających mięśnie. Jednak musisz pamiętać, że nie można ich używać w ciąży.

Jeśli wolisz wypróbować sposoby naturalne, warto postawić na masaże, codzienne ćwiczenia i zimne okłady. Takie sporty jak joga czy pilates mogą poprawić jakość życia. Poza tym powinnaś unikać spożywania kofeiny, alkoholu i nikotyny.