Samoregulacja w uczeniu się według Richarda Fenkera

Istnieje wiele strategii, które umożliwiają samoregulację w procesie uczenia się, na przykład ta zaproponowana przez psychologa i profesora Richarda Fenkera.
Samoregulacja w uczeniu się według Richarda Fenkera

Ostatnia aktualizacja: 16 sierpnia, 2021

Samoregulacja podczas uczenia się to zdolność każdej osoby do zarządzania, dostosowywania i kierowania swoimi działaniami, myślami, emocjami i motywacjami w celu osiągnięcia określonych celów związanych z dziedziną edukacyjną.

Jednak osiągnięcie samoregulacji podczas uczenia się jest złożonym procesem, który obejmuje stosowanie w praktyce różnych strategii mających na celu kierowanie twoim zachowaniem podczas nauki. Jedną z tych strategii jest ta zaproponowana przez amerykańskiego psychologa Richarda Fenkera, którą omówimy w kolejnych akapitach.

„Nauka jest najbardziej efektywna, gdy jest procesem aktywnym, a nie pasywnym”.

Kurt Lewin

Samoregulacja podczas uczenia się według Richarda Fenkera

Psycholog i profesor Richard Fenker, uznany specjalista w zakresie kursów strategii uczenia się, w swojej książce Stop Studying, Start Learning opisuje różne innowacyjne metody poprawy wyników w nauce.

Dziewczynka ucząca się przy biurku.

Wśród tych metod jest program do samodzielnego uczenia się. Składa się on z trzech prostych kroków:

  1. Wyznacz jasny cel.
  2. Kontroluj procesy uczenia się niezbędne do osiągnięcia założonego wcześniej celu.
  3. Zdecyduj, co zrobić, jeśli coś cię rozprasza.

Poniżej wyjaśnimy bardziej szczegółowo, na czym polega każdy z tych kroków.

1. Wyznacz jasny cel

Na początku sesji edukacyjnej najlepiej ustalić jasny, konkretny i krótkoterminowy cel, taki jak wykonanie serii zadań matematycznych, przeczytanie tematu książki, poznanie zakresu słownictwa języka, napisanie streszczenia, stworzenie diagramu itp.

Po osiągnięciu tego celu, jeśli to konieczne, możesz określić inny nowy cel, ale zawsze określając zadanie do wykonania.

„Po pierwsze, miej określony, jasny, praktyczny ideał; cel, zamierzenie. Po drugie, miej środki niezbędne do osiągnięcia swoich celów”.

Arystoteles

2. Kontroluj procesy uczenia się niezbędne do osiągnięcia wyznaczonego celu

W tym sensie musisz starać się rozpoznawać i identyfikować sygnały przekazywane przez własne ciało i zwracać uwagę na swój stan umysłu, zewnętrzne czynniki rozpraszające, motywację itp.

A w szczególności musisz uważać, aby nie czytać automatycznie bez zrozumienia tekst i nie zdając sobie z tego sprawy, dopóki nie minie jakiś czas.

Richard Fenker nazywa to uchylanie się od nauki z powodu pewnych okoliczności „punktem Gotcha”. Tak więc po osiągnięciu tego punktu psycholog zaleca wypowiedzenie na głos następującej, dźwięcznej i przekonującej frazy:

“Mam Cię! Znowu zbaczasz z drogi. Wróć na ścieżkę chwały”.

Dzięki temu wrócisz do zadania i zbliżysz się do celu, który wcześniej sobie wyznaczyłeś.

Dziecko leżące na kanapie przy na swoim laptopie.

3. Podejmowanie decyzji, co zrobić w przypadku rozproszenia uwagi podczas uczenia się

Często, aby odzyskać koncentrację, nie wystarczy wypowiedzenie właśnie zacytowanego zdania. Dlatego musisz zastosować inne strategie, które pozwolą Ci być bardziej aktywnym w nauce, takie jak:

  • Zmiana technik nauki w celu zwiększenia aktywności w nabywaniu treści. Aby to zrobić, możesz:
    • Podkreślać lub zaznaczać.
    • Sumować.
    • Opracować schematy lub mapy mentalne.
    • Notować na marginesach.
    • Robić diagramy relacji między różnymi częściami tekstu.
    • Sporządzać tabele porównawcze.
    • Powtarzać na głos lub pod nosem to, czego potrzebujesz się nauczyć.
    • Rysować grafiki na temat, którego się uczysz.
    • Tworzyć skojarzenia z obrazami.
    • Konstruować narzędzia mnemoniczne.
    • Udawać, że wyjaśniasz temat komuś innemu.
  • Wybór innego zadania, które jest bardziej odpowiednie w danej chwili. W tym sensie możesz zmienić temat na taki, który jest lepiej dostosowany do twojego stanu psychicznego.
  • Zrób sobie krótką przerwę nie dłuższą niż 10 minut, a następnie kontynuuj zadanie. Czasami musisz zrobić sobie przerwę, zrelaksować się i odłączyć od nauki, aby kontynuować z większą energią.

Jak zauważyłeś, zaproponowana przez Richarda Finkera samoregulacja podczas nauki może być bardzo przydatna dla twoich dzieci. Dlaczego więc nie nauczyć ich jej, aby były bardziej produktywne w czasie nauki?

To może Cię zainteresować ...
Regularna nauka – złe nawyki dzieci, których warto unikać
Jesteś MamąPrzeczytaj na Jesteś Mamą
Regularna nauka – złe nawyki dzieci, których warto unikać

Nauka i regularne uczenie się są drogą są sukcesu twojego dziecka. Dowiedz się, jakie błędy najczęściej są popełniane przez młodzież podczas studio...



  • Fenker, R. M., Mullins, R. y Pate, J. (1984). Cómo estudiar y aprender más y mejor en menos tiempo. Madrid: EDAF.