Jak rozpoznać bardzo wrażliwe dzieci?

Bardzo wrażliwe dzieci mają bogate życie wewnętrzne i łatwiej dostrzegają oraz rozumieją emocje w sobie i innych ludziach.
Jak rozpoznać bardzo wrażliwe dzieci?

Ostatnia aktualizacja: 02 lipca, 2021

Wrażliwość emocjonalna u dzieci wywołuje pewne obawy, zwłaszcza gdy występuje na naprawdę wysokim poziomie. W rzeczywistości czasami rodziny mające bardzo wrażliwe dzieci obawiają się, że mogą mieć do czynienia z autyzmem lub jakimś podobnym zaburzeniem.

Jednak niekoniecznie musi być to prawda. Przeczytaj nasz dzisiejszy artykuł, aby dowiedzieć się czegoś więcej o tym, co charakteryzuje te bardzo wrażliwe dzieci.

Czym cechują się bardzo wrażliwe dzieci?

Ogólnie rzecz biorąc, wysoka wrażliwość u dzieci ma po prostu związek z pewną cechą psychologiczną o podłożu neurologicznym. Badania na ten temat prowadził doktor i naukowiec Arthur Aron.

Jego odkrycia wykazały, że zauważalne różnice występują przede wszystkim w obszarach mózgu związanych z sumieniem i emocjami. W przypadku osób bardzo wrażliwych obszary te wykazują większy przepływ krwi niż u badanych o niższym poziomie wrażliwości.

Płaczące dziecko

Jednocześnie w kategoriach społeczno-emocjonalnych bardzo wrażliwe dzieci i osoby dorosłe mają szczególną zdolność postrzegania i rozumienia emocji… zarówno własnych, jak i cudzych. W ten sam sposób są w stanie docenić szczegóły w rzeczywistości, które przeoczy reszta populacji.

„Wysoce wrażliwi ludzie wykazują większą świadomość subtelnych bodźców, głębiej przetwarzają informacje i reagują bardziej na pozytywne i negatywne bodźce”.
– Elaine Aron –

Charakterystyka dzieci o podwyższonej wrażliwości

Psycholog Elaine Aron jest czołowym ekspertem, jeśli chodzi o wysoką wrażliwość u dzieci. W swojej książce zatytułowanej The Highly Sensitive Child stwierdza ona, że ​wszystkie bardzo wrażliwe dzieci mają następujące cztery cechy wspólne:

  • Głębokie przetwarzanie bodźców. Dzieci, które są bardzo wrażliwe, przetwarzają informacje dogłębniej niż inne dzieci, a ponadto przejawiają bardziej intensywne wewnętrzne procesy refleksji.
  • Nadmierna stymulacja lub nadmierne podniecenie. Dzieci, które mają wyższą wrażliwość emocjonalną, łatwo ulegają nadmiernej stymulacji. W konsekwencji powoduje to u nich potrzebę dłuższego odpoczynku.
  • Intensywność emocjonalna. Zdolności społeczno-emocjonalne, takie jak empatia, są bardzo rozwinięte u bardzo wrażliwych dzieci. Dzięki temu są w stanie lepiej i łatwiej docenić emocje innych.
  • Wrażliwość sensoryczna. Dziewczęta i chłopcy, którzy wykazują wysoką wrażliwość, otrzymują większą ilość informacji sensorycznych. Jednocześnie dostrzegają bardziej subtelne szczegóły.

Ale co ważne, wraz z tymi cechami, osobowość i temperament, które te dzieci nabywają, będą miały ogromny wpływ na to, jak reagują i przystosowują się do świata.

Rodzeństwo

Hiszpańskie stowarzyszenie profesjonalistów z dziedziny wysokiej wrażliwości (oryg. Profesionales de la Alta Sensibilidad) wskazuje również na niektóre z głównych cech, które odróżniają bardzo wrażliwe dzieci od pozostałych:

  • Bardzo wrażliwe dzieci mają silniej rozwinięte poczucie społeczno-emocjonalnej zdolności empatii. Dzieje się tak, ponieważ ich neurony lustrzane wykazują wyższy poziom aktywności niż u innych ludzi.
  • W większym stopniu rozwijają swoje umiejętności realizacji zadań związanych z twórczością i sztuką.
  • Te dzieci mają większą globalną świadomość związaną z pojedynczą aktywnością wyspy w ich mózgu.

Dlaczego tak ważne jest wykrycie wysokiej wrażliwości u dzieci?

Umiejętność wczesnego rozpoznawania wysokiej wrażliwości u dzieci pomaga zapobiegać przyszłym zaburzeniom związanym z samooceną takich maluchów. Pozwala nam uczyć dzieci rozumienia siebie i tej psychologicznej cechy… a zatem zarządzać nią i akceptować ją jako część swojej osobowości. Krótko mówiąc, nauczą się z tym żyć w najlepszy możliwy dla siebie sposób.

To może Cię zainteresować ...
Empatia – dlaczego należy uczyć jej w domu
Jesteś Mamą
Przeczytaj na Jesteś Mamą
Empatia – dlaczego należy uczyć jej w domu

Empatia jest bardzo istotna w życiu każdego człowieka, bo stanowi podstawę dobrych relacji z innymi. Dlatego też powinno się jej uczyć w domu.