Siostrzana miłość przedstawiona w Krainie Lodu Disneya

· 30 sierpnia 2018

Od dnia premiery w 2013 roku Kraina Lodu (ang. Frozen) Disneya zdobyła serca wielu odbiorców na całym świecie dzięki przebojowej piosence „Let it go”. Kraina Lodu to ciesząca się ogromną popularnością animacja Disneya, która złamała wszystkie zasady tego gatunku. Jej fabuła skupia się na niesamowitej sile, jaką daje siostrzana miłość i na innych ważnych życiowych lekcjach.

W tym filmie wyjątkowe jest to, że siostrzana miłość zwycięża przeciwności losu. Co więcej, chociaż bohaterkami są księżniczki, są one dalekie od typowego dla większości bajek wzorca damy w opałach.

Kraina Lodu jest inspirowana historią Królowej Śniegu, napisanej przez
Hansa Christiana Andersena, autora Małej Syrenki.

W pierwowzorze zła królowa lodu porywa dziecko, które zostaje uratowane później przez przyjaciółkę, Gerdę. Dziewczyna musi stawić czoła poważnemu niebezpieczeństwu, by ocalić swoją przyjaciółkę, chociaż może liczyć na pomoc od rozmaitych postaci.

Biorąc pod uwagę, jak mroczna jest bajka Andersena, producenci pominęli wiele materiałów źródłowych jako mało atrakcyjne dla publiczności. Mimo to w filmie z 2013 roku można znaleźć wiele podobieństw do oryginalnej historii Królowej Śniegu.

Kraina lodu: królestwo skute lodem

Kraina Lodu opowiada historię Elsy i Anny, księżniczek królestwa Arendelle. Elsa ma moc zamrażania wszystkiego, czego dotknie. Kiedy przypadkowo wyrządza krzywdę Annie, postanawia odciąć się od swojej siostry. Anna nie pamięta tego incydentu i uważa, że ​​jej siostra jej nie kocha.

Elsa Kraina Lodu Disneya

Po śmierci rodziców Elsa dziedziczy tron. Anna postanawia poślubić przystojnego księcia, Hansa, którego właśnie poznała. Jednak Elsa nie akceptuje tego związku.

W wybuchu emocji jej moce wymykają się spod kontroli, a dworzanie dowiadują się o jej magicznych umiejętnościach. Książę Wesselton, wujek księcia, oskarża ją o bycie wiedźmą, więc księżniczka ucieka, pogrążając swoje królestwo w magicznej zimie.

Brat to przyjaciel dany przez naturę.

-Jean Baptiste Legouvé-

Kristoff zabiera Annę do księcia, nie wiedząc, że Hans jest w rzeczywistości nikczemnym złoczyńcą. Jedynym sposobem na odzyskanie Anny jest akt prawdziwej miłości, który mógłby cofnąć zaklęcie. Hans, który knuje, jak przejąć tron, odmawia. Odkrywając to, Elsa w końcu doprowadza do konfrontacji z Hansem.

Właśnie gdy Hans ma zamiar zabić Elsę, Anna pojawia się ponownie i staje między nimi. Zdając sobie sprawę z tego, co zrobiła jej siostra, Elsa obejmuje swoją siostrę i to jej siostrzana miłość zrywa klątwę.

Siostrzana miłość i inne lekcje z Krainy Lodu

Podstawowym przesłaniem fabuły Krainy Lodu jest to, że siostrzana miłość jest magiczna, wyjątkowa i inna niż wszystkie. Kiedy Anna zamienia się w lód, to nie romantyczny pocałunek księcia ją ratuje, lecz łzy jej siostry.

Inne ważne życiowe lekcje płynące z tej historii to:

  • Miłość między braćmi i siostrami przypomina, że romantyczna miłość to nie jedyny rodzaj miłości w życiu.
  • Nie powinniśmy idealizować romantycznej miłości lub próbować zmienić się dla niej. Wszystko nadejdzie we właściwym czasie.
  • Siostry są po to, aby kochać się nawzajem, wspierać się i razem przezwyciężać przeciwności.
Olaf Kraina Lodu Disneya

Miłość jest przedstawiona w filmie również w charakterze Kristoffa. Reprezentuje prawdziwą miłość, ze wszystkimi jej wadami i złożonością.

Chociaż wyraźnie widać uczucie Anny i Kristoffa, skromny wygląd handlarza lodu nie odpowiada wyobrażeniom Anny o romantycznej miłości.

W ten sam sposób opowieść podkreśla wartość poświęcenia i potrzebę samokontroli. Są to lekcje, których Elsa musi doświadczyć na własnej skórze. Elsa jest najbardziej samotną postacią w filmie, która cieszy się swoją samotnością.

Pomimo potrzeby niezależności ostatecznie zmienia punkt widzenia. Odkrywa, że ​​można żyć własnym życiem, nie będąc odciętym od świata. Wszystko, czego naprawdę potrzebujemy, aby żyć w harmonii z innymi, to dobra komunikacja i szacunek.

W życiu, jak również w sztuce, ci, którzy naprawdę nas kochają, będą umieli docenić nas za to, kim naprawdę jesteśmy. A jeśli chodzi o braci i siostry, oni nie tylko znają wszystkie nasze małe wady – oni nas za nie kochają.