Pozwolić dziecku płakać – czy to dobre rozwiązanie, czy lepiej go unikać?

24 stycznia 2020

Kiedy maluszki płaczą, jasne jest, że próbują nam przekazać swoje potrzeby. W takim razie pytanie brzmi czy należy pozwolić dziecku płakać?

Płacz jest jedynym sposobem, w jaki dzieci mogą komunikować swoje potrzeby. Czy jednak może to wpłynąć na nie w jakikolwiek sposób, jeśli pozwolimy im nadmiernie płakać? Dzieci płaczą, gdy są głodne, czują zimno, potrzebują kontaktu lub odczuwają pewien dyskomfort.

Może to być kontrowersyjne pytanie, ponieważ istnieją dwa przeciwstawne stanowiska: niektórzy specjaliści twierdzą, że może mieć to negatywny wpływ na dziecko, podczas gdy inni twierdzą, że przeciwnie, może nauczyć dzieci cierpliwości i kontrolowania  zachowania. Chcielibyśmy poruszyć obie strony debaty, a także plusy i minusy tego, by pozwolić dziecku płakać.

Czy to dobrze, czy źle, by pozwolić dziecku płakać?

Jak wspomniano wcześniej, istnieją dwa przeciwstawne stanowiska dotyczące tego tematu. Z jednej strony specjaliści twierdzą, że pozwolenie dziecku na płacz przez długi czas może wywołać tak duży stres, że prowadzi do problemów neurologicznych.

Z drugiej strony inni pediatrzy uważają, że nie ma żadnych rozstrzygających badań, które potwierdzałyby, że przedłużający się płacz wpływa w jakikolwiek sposób na dzieci. W rzeczywistości wierzą, że pozwolenie im na płacz sprawia, że otwierają się na świat, są bardziej niezależne i uczą się cierpliwości.

Płacz dziecka

Oczywiście ten ostatni argument uwzględnia fakt, że dziecko nie płacze z potrzeby, ale raczej z kaprysu.

Aby lepiej zilustrować te dwie pozycje, przełamiemy teraz pozorne korzyści i przeciwwskazania, które ukierunkują Cię co robić, gdy dziecko płacze.

Negatywne skutki uboczne

Kiedy przychodzi do płaczu dziecka, istnieje wobec tej kwestii wiele negatywnych punktów widzenia. Chociaż nie ma szczegółowych badań, które mogłyby wykazać, że dzieci mogą cierpieć z tego powodu. Natomiast prawdą jest, że istnieje kilka wpływowych czynników, które należy zmierzyć, aby stwierdzić, że działanie to jest szkodliwe.

Musimy wziąć pod uwagę, że noworodek lub dziecko poniżej szóstego miesiąca życia nie płacze przez dłuższy okres, tak jak dwulatek, który zazwyczaj płacze z kaprysu.

Wiek dzieci i ich powód do płaczu będą po części decydującym czynnikiem dla prawidłowego osądu w tej kwestii.

W szczególności argumenty przeciwko pozwalaniu na płacz dzieci opierają się na następujących konsekwencjach:

  • Mogą stać się mniej inteligentne.
  • Możliwe jest, że staną się nerwowe lub będą cierpieć z powodu lęku.
  • Mogą mieć problemy z integrowaniem się z innymi ludźmi.
  • Później mogą stać się niepewne.
  • Według medycyny psychosomatycznej dzieci mogą cierpieć na problemy psychologiczne.
  • Dzieci mogą czuć się opuszczone i pozwolą, aby to uczucie zakorzeniło się w ich umyśle.
  • Nie dbanie o płaczące dzieci może doprowadzić do ich izolacji.

Ostatni argument stwierdza, że wbrew temu, w co wielu ludzi wierzy, jeśli dzieci są uspokajane od razu, ich płacz ustaje. Natomiast, jeśli pozwoli im się dalej płakać, dzieci zintensyfikują swoje krzyki i frustrację.

Ich wiek i powód płaczu będą po części decydującym czynnikiem dla prawidłowego osądu w tej kwestii.

Aspekty neutralne

Powinniśmy rozpocząć tę część od pewnego istotnego wyjaśnienia. Specjaliści, którzy przyjmują neutralne stanowisko nie widzą istotnego problemu z faktem, by pozwolić dziecku płakać w krótkich odstępach czasowych. Na przykład, jeśli rodzice muszą iść do łazienki lub jeśli przygotowują pokarm do butelki.

Nie oznacza to, że opowiadają się za umożliwieniem dzieciom płaczu przez długi czas lub celowemu zaniedbywaniu ich.

Zamiast tego przyglądają się badaniom naukowym. Dodatkowo uważają, że nie ma rozstrzygającego dowodu, który mógłby posłużyć za ważny argument do wyciągnięcia ostatecznych wniosków.

Ból ucha u dziecka

Z drugiej strony zgadzają się, że niepoddawanie się kapryśnym postawom sprawi, że dzieci będą bardziej cierpliwe i tolerancyjne wobec swoich rodziców. Biorą również pod uwagę następujące aspekty:

  • Jeśli rodzice natychmiast wezmą udział w kapryśnym płaczu, dzieci będą mogły nimi manipulować.
  • Możesz pozwolić dzieciom w wieku powyżej sześciu miesięcy, które nie cierpią z powodu bólu, głodu lub braku snu, płakać przez kilka chwil.
  • Możesz pozwolić dziecku płakać, ale nigdy nie powinno to przekraczać pięciu minut.

Podsumowując, ważne jest wyjaśnienie, że każda sytuacja jest inna. Niemowlęta nie płaczą, ponieważ nie chcą siedzieć w fotelikach samochodowych. Robią to, gdyż są głodne lub potrzebują zmiany pieluchy.

W każdym razie używaj zdrowego rozsądku, miej cierpliwość i okazuj uczucia wobec tych najmłodszych.

  1. Narvaez, D. Danger of crying it out. Psicology Today (2011).
  2. Solter, A. Crying for Comfort: Distressed Babies Need to be Held The harmful cry-it-out approach. Mothering Mag. (2004).