Uczenie dziecka kluczowych słów, czyli dziękuję i proszę

· 31 lipca 2018

Uczenie dziecka dobrych manier to bardzo wartościowa i ważna czynność, w którą wielu z nas wciąż wierzy i praktykuje. Słowa proszę i dziękuję nie tylko odzwierciedlają nasze wartości obywatelskie, ale także związek emocjonalny w relacjach międzyludzkich. Dzięki nim okazujemy innym uznanie i szacunek.

Trend, który wyłonił się w ciągu ostatnich lat budzi ciekawość. W myśl niego rodzice nie powinni ingerować w to, co robią i jak się zachowują ich dzieci. Chodzi o to, że maluchy powinny dobrowolnie wybierać, kiedy angażować się w jakieś działanie lub wypowiedzieć określone słowo. W ten sposób rodzice tak mogą sprawić, że ich pociecha samo pozna wartość i znaczenie tego co robi. To w rzeczywistości uczenie dziecka szacunku do innych oraz przygotowanie do dojrzałości.

Uczenie dziecka to obowiązek rodziców

Jednakże nie powinniśmy traktować klasycznego laissez faire dosłownie. Jako rodzice nie możemy zapominać, że jesteśmy tymi, którzy są najlepiej przygotowani, aby zachęcać nasze dzieci do właściwej integracji ze światem.

Musimy dać przykład, pokazać strategie i umiejętności, aby nasze dzieci mogły nas naśladować, by z osobami z ich otoczenia nawiązać kontakt na właściwym poziomie. Na każdą lekcję jest odpowiedni czas. Do naszych zadań należy, aby zapoczątkować to w naszym dziecku.

Uczenie dziecka, aby mówiło dziękuję i proszę w żadnym wypadku nie jest zmuszaniem go do wykonywania czynności, na które nie ma ochoty. Na pewno w taki sposób nie narzucamy się mu, lecz pomagamy odkryć moc posiadania dobrych manier w naszym społeczeństwie. Są to gesty uznania wobec innych i jesteśmy zobowiązani wpoić je jak najszybciej.

Dziękuję to, które posiada ogromną moc

Pomiędzy 3 a 6 rokiem życia dziecko przechodzi przez pierwszą fazę „przebudzenia” w swoim rozwoju społecznym i emocjonalnym. W tym czasie kształtuje się jego umiejętność komunikacji, która jest uzależniona od wielu czynników. Dzieci uczą się wszystkiego, co widzą, absorbując zachowania i reakcje rodziców. Nawet komunikacja niewerbalna (gesty, ruchy i wyrażenia) jest przez nie naśladowana.

To mały krok, który prowadzi do ewolucji. Gdy dziecko zacznie rozpoznawać otaczające je osoby jako równe sobie, będzie zbliżać się do poziomu dojrzałości emocjonalnej, która jest zarówno bardziej rozwinięta, jak i bardziej złożona. Co rozumiemy przez to wszystko? Jako rodzice powinniśmy zawsze starać się być najlepszym możliwym przykładem zachowania dla naszych dzieci. W tym kontekście proste „dziękuję” może mieć niezrównaną moc, której my, dorośli nie doceniamy.

Dziewczynka i niedźwiadek

Nie możemy dostać wszystkiego co chcemy

Są dzieci, które zachowują się jak mali tyrani. Biorą za pewnik, że wszystko, co chcą – otrzymają i wierzą, że mają prawo działać i reagować tak, jak im się podoba.

  • Za tego typu zachowanie możemy oczywiście obwiniać rodziców. Musimy jednak zrozumieć, że niektóre dzieci są trudniejsze niż inne. Radzenie sobie z nimi jest wyzwaniem, ale także dużą odpowiedzialnością.
  • Edukacja społeczna, obywatelska i emocjonalna dziecka rozpoczyna się w bardzo młodym wieku. Na długo zanim dziecko nauczy się mówić, rozumie już znacznie więcej, niż moglibyśmy sądzić.
  • Musimy popracować nad frustracją. Dzieci nie mogą – i nie powinny – zawsze dostawać to, czego chcą. A kiedy już to otrzymają, musimy jak najszybciej nauczyć ich, że powinny powiedzieć „dziękuję”.

Pozytywne słowa dowodzą szacunku do innych

Gdy dziecko w wieku trzech lub czterech lat wejdzie do sklepu i powie „dzień dobry” lub „proszę”, zawsze będzie zwracać na siebie uwagę i wywoła uśmiech na twarzach ludzi tam przebywających. Jest to pozytywne zachowanie, które pozwala mu łączyć się z innymi od najmłodszych lat.

  • Bardzo prawdopodobne jest, że w tym wieku Twoje dziecko może nie rozumieć jak ważne są te wyrażenia. Jednak zrozumie, że używanie ich pomoże mu być szanowanym, podziwianym i cenionym.
  • Słowo „dziękuję” jest sposobem na docenienie rzeczy, które inni ludzie dla nas robią. Takie praktyki pomagają stworzyć podstawy prawdziwej empatii, która jest kluczowym aspektem rozwoju społecznego i emocjonalnego dziecka.
Dziecko, które tuli się do renifera - uczenie dziecka

Dobre maniery są zaraźliwe

Uczenie dziecka, by używało słów „proszę” i „dziękuję” nie jest trudne i szybko przynosi efekty. Jeśli nasze dzieci nabyły te dobre maniery przed rozpoczęciem szkoły, prawdopodobnie przekażą je swoim kolegom z klasy. Jest to pozytywny model działania obywatelskiego, który buduje relacje społeczne.

  • Jeszcze raz przypomnijmy, że niektóre słowa mają dla nas, istot ludzkich wielkie znaczenie. „Kocham cię„, „jesteś dla mnie ważny” lub proste „dziękuję” to nie tylko zwykłe słowa. To wyrażenia, które wywołują emocje. To sposób na przekazanie naszych uczuć osobie stojącej przed nami.
  • Uczynienie tych słów normalnymi i sprawienie, że Twoje dziecko będzie ich używać na co dzień przyczyni się do tego, że stanie się bardziej empatyczne i dojrzałe w swoim życiu i relacjach międzyludzkich. Nie tylko powie, dziękuję, ale także będzie oczekiwać podziękowań od innych.
Dziecko jeżdżące na łyżwach

Kiedy Twoje dziecko zrobi coś dla kogoś, będzie również oczekiwało, że zostanie docenione i szanowane. Będzie chciało, aby inni traktowali je tak dobrze, jak ono traktuje ich. Wszystkiego tego, nauczyło się od Ciebie. Cały kompleks tych dobrych manier będzie ważny w przyszłości w ich codziennym życiu. Powiedz nam teraz, czy nauczysz swoje dzieci jak wartościowe są te słowa?