Prywatność nastolatka: dlaczego trzeba ją szanować

· 21 lutego 2019

Czy ostatnio zauważasz nagłe zmiany w zachowaniu Twojego dziecka? Nie martw się… Możliwe, że on lub ona właśnie wchodzi w wiek dojrzewania. Jest to czas, kiedy rodzice muszą nauczyć się szanować prywatność nastolatka.

Lata nastoletnie nie muszą być skomplikowanym czasem dla rodziców ani dla dzieci. Jeśli będziesz starać się szanować prywatność nastolatka, będziecie w stanie przejść ten etap razem.

Postępuj zgodnie z praktycznymi poradami, które przedstawiamy poniżej, a zaskoczą Cię pozytywne wyniki.

Dlaczego to takie ważne, by szanować prywatność nastolatka?

Prywatność nastolatka nie powinna być ignorowana ani spychana na bok. Nastolatki przywiązują dużą wagę do prywatności, ponieważ przechodzą przez etap zmian fizycznych i emocjonalnych w miarę zbliżania się do dorosłości.

Muszą stworzyć wewnętrzną przestrzeń, która pozwoli im odnaleźć się w tym skomplikowanym procesie. Często wolą spędzać czas w samotności.

Na tym etapie dzieci starają się wyrażać siebie, swoje pragnienia i lęki, aby określić własną tożsamość. Prywatność nastolatka jest bardzo ważną częścią tego procesu.

W jaki sposób szanować prywatność nastolatka?

Przede wszystkim musisz okazywać dziecku szacunek i traktować go z szacunkiem. Ponadto należy szanować miejsce dziecka w domu, na przykład jego pokój.

Mając to na uwadze, pamiętaj o kilku ważnych kwestiach:

Pokój nastolatka

Jednym ze sposobów poszanowania prywatności nastolatka jest oddanie mu jednego z pokoi. Własny pokój to schronienie dla dzieci, na które zawsze mogą liczyć, wracając do domu.

Jest to przestrzeń, w której nastolatki mogą odkrywać siebie, czuć się swobodnie, śmiać się, płakać i dzielić się swoimi sprawami ze znajomymi. Ważne jest, aby rodzice szanowali tę potrzebę i tę przestrzeń.

Nie wchodź do pokoju nastolatka bez pukania. Pukając, nie tylko okazujesz szacunek dla jego prywatności, ale także obdarzasz go zaufaniem.

Szanuj gust swojego dziecka

Weź pod uwagę osobiste upodobania Twojego dziecka dotyczące dekoracji jego pokoju. Nawet wtedy, gdy styl Twojego dziecka nie odpowiada Twoim potrzebom lub nie pasuje do reszty Twojego domu.

Nie próbuj narzucać swoich osobistych preferencji, jeśli chodzi o pokój nastolatka. Jeśli to zrobisz, narazisz się na konflikt i odrzucenie dorastającego dziecka.

Ustal zasady obowiązujące w domu

Wyznaczanie jasnych i stanowczych reguł, które Twój nastolatek powinien szanować, jest absolutnie konieczne. Jednak jako rodzic musisz podać przykład, szanując swojego nastolatka, a także innych członków rodziny.

Ponadto niesamowicie ważne jest utrzymywanie emocjonalnej więzi z nastolatkiem.

Nastolatka korzysta ze smartfona sama w parku

Sugeruj, nie narzucaj

Ważne jest, aby zachować ostrożność przy przekazywaniu swoich sugestii. Najlepiej przybrać spokojną, ale stanowczą postawę. Zademonstruj, że ważne jest, aby Twoje dziecko utrzymywało w swoim pokoju, jak i w reszcie domu czystość i porządek.

Jednocześnie pokaż dziecku, że utrzymywanie pokoju w czystości jest sposobem na nauczenie się dbania o innych. Nie krzycz na dziecko i nie wdawaj się w kłótnie, ponieważ to prowadzi jedynie do odrzucenia i nieposłuszeństwa.

W jakim wieku dzieci zaczynają żądać prywatności?

Dzieci na ogół zaczynają szukać prywatności jeszcze przed wejściem w etap dorastania. Zwykle ma to miejsce w wieku od 11 do 13 lat.

Mniej więcej w tym okresie młodzież stara się znaleźć prywatność, aby móc zająć się swoim hobby i mieć własną przestrzeń na wszystkie dni, kiedy potrzebują w samotności poukładać myśli. Ważne jest, aby szanować tę potrzebę.

Nastolatki i niezależność

Wcześniej czy później nadejdzie chwila, w której należy uszanować prywatność nastolatka w zakresie jego niezależności.

W miarę, jak dzieci dorastają, chcą podejmować własne decyzje, wybierać przyjaciół, ubierać się w swoim stylu itp. Rozwijają również swój gust muzyczny i tworzą własne plany na weekend.

Rodzice muszą wspierać i uczyć swoje dzieci, aby z należytą starannością korzystały z własnej niezależności. W końcu są jeszcze dziećmi i pozostają pod opieką odpowiedzialnych za nich dorosłych.

Zachowaj ostrożność, aby uniknąć jakichkolwiek sprzeczności, jeśli chodzi o udzielanie pozwoleń. Innymi słowy, niezależność Twojego dziecka nie powinna kolidować z ogólnymi regułami panującymi w Twojej rodzinie.

W tym samym czasie rodzice powinni wspierać swoje dzieci w obliczu nowych sytuacji. Obejmuje to pierwsze wycieczki z przyjaciółmi, pierwsze próby zarządzania pieniędzmi i jak pierwsze relacje z osobami płci przeciwnej.

Ponadto warto nauczyć dziecko w pełni odrzucać niezdrowe nawyki, takie jak narkotyki, tytoń i alkohol. I oczywiście należy uczyć przestrzegania prawa i utrzymywania pozytywnych relacji międzyludzkich.

Nastolatki muszą stworzyć wewnętrzną przestrzeń, która pozwoli im odnaleźć się w tym skomplikowanym procesie. Często wolą spędzać czas w samotności.

Kilka dodatkowych porad

Wrażliwość na prywatność nastolatka oznacza także, że nie należy krytykować dziecka ani publicznie omawiać szczegółów jego prywatnego życia.

Decyzję o podzieleniu się tymi szczegółami należy pozostawić nastolatkowi. Opowie o sobie, jeśli zechce. Jeśli zdecyduje się tego nie robić, należy uszanować ten wybór.

Na tym etapie ważne jest również unikanie porównywania nastolatków z innymi, w tym z rodzeństwem, kuzynami, przyjaciółmi i kolegami z klasy.

Zbuntowana nastolatka

Co zrobić, jeśli nastolatek się buntuje

Niektóre nastolatki mają bardziej wrogie nastawienie niż inne. Jest to jednak częścią procesu nabywania niezależności. Dorośli mają tendencję do negatywnego postrzegania nastolatków. Wiele osób uważa nastolatki za energiczne, idealistyczne i posiadające skrajne poczucie sprawiedliwości.

Czasami jednak ekstremalne zachowania wymagają pomocy profesjonalisty. Dotarcie do psychologów, terapeutów i psychiatrów może być konieczne, gdy bunt nastolatka wymknie się spod kontroli.

Podsumowując, szanując prywatność nastolatka, rodzice przyczyniają się do jego prawidłowego rozwoju fizycznego i emocjonalnego. W rezultacie Twoje dziecko będzie przygotowane, by stać się odpowiedzialną, stabilną i szczęśliwą osobą dorosłą.