Brak stymulacji może opóźniać rozwój Twojego dziecka

· 30 czerwca 2018

Nie wszystkie dzieci są stymulowane psychicznie w prawidłowy sposób lub nie odbywa się to tak często, jak to konieczne. Brak stymulacji może powodować opóźnienia w rozwoju niemowląt. W tym artykule znajdziesz odpowiedź jak zidentyfikować brak odpowiednich bodźców a także jak uporać się z tym problemem.

Dzieci potrzebują opieki, miłości i uwagi przede wszystkim od rodziców i rodzeństwa. Nie mając tych fundamentalnych interakcji które je motywują i rozbudzają, powstają zazwyczaj różne poziomy i typy opóźnień w ich rozwoju.

Brak stymulacji może powodować niewielkie konsekwencje psychologiczne, emocjonalne i społeczne. Można to zaobserwować w różnych rodzajach zastoju podczas ich wzrostu. Przede wszystkim tyczy się to zacofania umiejętności intelektualnych, trudności w integracji ze społeczeństwem, złego zarządzania emocjami czy niedostatecznej samokontroli.

Agresywne reakcje małego dziecka są demonstracjami pewnych niedociągnięć, które odzwierciedlają cykl rozwojowy w pierwszych miesiącach jego życia. Zazwyczaj konsekwencje tych frustracji spowodowane są brakiem uwagi, motywacji czy brakiem wczesnej stymulacji.

Czym jest wczesna stymulacja?

Dziecko pilot w samolocie

„Pobudzenie i troska począwszy od samych narodzin zapewnia dzieciom najlepsze możliwości rozwoju fizycznego, intelektualnego i społecznego. Ich zdolności i umiejętności pozwolą na stawanie się lepszymi niż byliby bez tych cennych bodźców psychicznych i intelektualnych.”

Stymulacja to narzędzie, które wszystkie matki powinny nauczyć się rozwijać w czasie wzrostu dziecka. Służy to przede wszystkim umocnieniu osobowości i poczucia własnej wartości a także integracji społecznej. Ważne, aby dzieci były dobrze stymulowane począwszy od przebywania w łonie matki aż do 7 roku życia. W tym okresie mózg dzieci jest najbardziej podatny.

Miłość jest głównym i pozytywnym bodźcem jaki możemy zaoferować naszemu dziecku. Brak miłości może negatywnie wpłynąć na integrację dziecka ze społeczeństwem i sprzyjać deficytowi koncentracji.

Jak zaobserwować brak stymulacji u mojego dziecka?

Mała dziewczyna trzyma nogę swojej mamy

Matki instynktownie znają swoje dzieci. Czasami jednak mogą nie zdawać sobie sprawy z pewnych aspektów. Niektóre sposoby rozpoznania czy nasze dziecko cierpi na brak stymulacji są wymienione poniżej:

  • wolny postęp rozwoju umiejętności motorycznych
  • słabe obchodzenie się z umiejętnościami motorycznymi w ich wieku
  • trudności w radzeniu sobie z podstawowymi czynnościami, takie jak raczkowanie
  • ekstremalna nieśmiałość
  • problemy językowe lub opóźnienie w mówieniu
  • niska samoocena (częste używanie słów takich jak: nie mogę, nie wiem itd.)
  • słabe relacje międzyludzkie

Brak bodźców stymulujących. Co robić w takiej sytuacji?

Gdy zauważysz pewne zachowania Twojego dziecka wskazujące na brak stymulacji, w zależności od ich poziomu rozwoju możesz podjąć pewne działania. Wprowadzając zmiany w Twoim domu lub/i łącząc je z narzędziami zaoferowanymi przez fachowca po zapoznaniu się z problemami dziecka, możesz osiągnąć skuteczne efekty.

  • Na każdym etapie rozwoju możliwe jest wprowadzanie bodźców lub aktywności, które są odpowiednie dla jego rozwoju pod względem wieku. Może być to taniec, śpiewanie dziecięcych piosenek czy zabawa w chowanego.
  • Przytulanie, pocałunki, dotykanie, masowanie, uśmiechanie się i rozmowa są środkami stymulacji. Reprezentują one miłość, cierpliwość i spokój. Te narzędzia pomogą wzmocnić więź z Twoim dzieckiem.
  • Nastrój malucha może się zmienić, gdy zauważy brak zainteresowania z Twojej strony. Zdemotywowane dziecko nie będzie wykazywało więcej zainteresowania nauką i rozwojem. Zapewnij mu pomoc w określaniu swoich uczuć, powtarzaniu i demonstrowaniu.
  • Najłatwiejszym sposobem na zmianę nastroju dziecka jest przytulenie go i spędzanie z nim więcej czasu. Im więcej czasu chce ono pozostać w Twoich ramionach, tym bardziej wyniki okażą się pozytywne i satysfakcjonujące.
  • Profesjonalna pomoc jest doskonałą opcją dla cięższych przypadków. Może ona pomóc dzieciom w obszarach psychomotorycznych, poznawczych i emocjonalnych.
  • Terapia grupowa pozwala na socjalizację z innymi dziećmi z tymi samymi trudnościami. Włącza ona muzykę, kształty, kolory i konkretne ćwiczenia do nauki, które można stosować później w domu.

Od narodzin dziecko ma potrzebę uczenia się i odkrywania otaczającego go świata. Wsparcie na etapie rozwoju z towarzyszącą mu dobrą i pełną miłości stymulacją wywiera pozytywny wpływ na wiele aspektów jego życia.