Ataki przemocy rówieśników – jak powinno reagować Twoje dziecko?

· 22 kwietnia 2018

Żadna sytuacja nie dotyka matki bardziej, sprawiając jej zawód, jak również ogromny smutek – niż wracająca pociecha ze szkoły skarżąca się, że padła ofiarą ataków przemocy swoich kolegów. Czujesz się zaniepokojona i zła, że Twoje dziecko padło ofiarą znęcania. Zastanawiasz się, jak powinnaś nauczyć je reagować na tego typu ataki przemocy rówieśników.

U niektórych dzieci szczypanie, kopanie, gryzienie, uderzenie w policzek, czy inne agresywne zachowania wymykają się spod kontroli. Czasem jest to przypadkowe zachowanie, czasem z przyzwyczajenia. Zachowania, które dzieci wynoszą z różnych obszarów życia, takich jak: szkoła, park, czas wakacyjny itd.

Natomiast obowiązkiem rodziców jest, upewnienie się, że ich dziecko wie, jak zareagować na ataki przemocy rówieśników. To własnie oni powinni znać najskuteczniejsze sposoby powstrzymania tych gwałtownych zachowań, wobec swoich dzieci i skutecznie kontrolować te sytuacje, które są niestety tak powszechne.

Ataki przemocy rówieśników – jak nie wychować brutalnego dziecka

Istnieje kilka wskazówek, które rodzic może wdrożyć w wychowanie już we wczesnym jego wieku dziecka, aby zapobiec agresywnemu zachowaniu, jak również przygotować naszą pociechę, jak należy reagować na określone sytuacje, gdzie staje się ofiarą ataków przemocy rówieśników.

  • Jak zawsze, rodzice powinni być przykładem, gdyż dzieci wchłaniają to, co widzą w domu. Dlatego też, rodzice powinni unikać wszelakiej agresji, aby ich dzieci nie nauczyły się używać przemocy ani kar fizycznych, jako formy przetrwania.
  • Kolejną radą, aby rodzice unikali wpajania agresywnych zachowań u swoich dzieci, poprzez uświadamianie ich jak wielkie szkody mogą zostać wyrządzone poprzez przemoc, osobom, które są w nią zaangażowane.  Używaj mimiki swojej twarzy, aby wyrazić ból lub złość w momencie uderzenia, aby wyjaśnić dziecku, jak czuje się osoba nękana.
  • Jeśli dojdzie do sytuacji, w której jesteś świadkiem, jak inne dziecko bije Twoją pociechę w celu uzyskania zabawki lub innej rzeczy, z której w tym momencie korzystało Twoje dziecko, nie pozwól, aby mały agresor dostał to czego oczekuje. Jeśli dokonasz podziału, prześlesz tym samym pozytywną wiadomość dla na temat przemocy: Uderzając lub bijąc otrzymam to, na co mam ochotę!
  • Nigdy nie doradzaj swojemu dziecku, aby na przemoc reagowało z jeszcze większą agresją. Nie ucz zasady oko za oko lub przetrwają tylko najsilniejsi.
  • Jeśli Twoje dziecko zachowuje się w naganny i agresywny sposób, można skorzystać ze skutecznej metody „time out”, umieszczając je w kącie na kilka minut, dzięki której nie tylko ukarzesz, ale jednocześnie dasz czas do przemyślenia zachowania.
  • Kiedy Twoje dziecko przypadkowo lub celowo uderza swojego towarzysza zabaw, musisz natychmiast zareagować wyjaśniając nieoprawne zachowanie, które wymaga przeprosin. Jest to niezmiernie ważne, aby dzieci przyswajały tą widzę już od najmłodszych lat. Natomiast poszkodowane dziecko powinno znaleźć się pod opieką, ale bez zbędnego użalania, aby nie wcieliło się w rolę ofiary.
niekontrolowane zachowania, ataki przemocy rówieśników

Jak powinnaś zareagować, gdy Twoje dziecko skarży się na ataki przemocy rówieśników?

  • Wysłuchaj! Zanim się zdenerwujesz, uważnie posłuchaj swojego dziecka, aby dokładnie zrozumieć, gdzie i kiedy padło ofiarą pobicia i kto w tym zdarzeniu uczestniczył. Spróbuj się dowiedzieć, czy jest to osobista sytuacja pomiędzy grupą dzieci, czy wrogie środowisko, w którym nękana jest jedna ofiara. Ataki przemocy rówieśników niestety są bardzo powszechnym zjawiskiem, dlatego zachowaj spokój!
  • Zadawaj pytania. Nie obarczaj nikogo winą i przesłuchaniami. Spróbuj lepiej zrozumieć doświadczenia swojego dziecka i środowisko, w którym inne dzieci je krzywdzą.
  • Użyj swojej obecności, aby ustalić granice. Pomóż dziecku w komunikacji, aby konflikt został rozwiązany poprzez drogę mediacji. Zawsze szukaj uczciwych rozwiązań, stojąc z boku, nie obwiniając, jak również nie poniżając drugiej osoby.
  • Oferuj im słowa, które pomogą im wyrazić siebie. Jest to niezwykle ważne, aby uczyć dziecko różnorodnych zwrotów, opisujących ich własne uczucia w zależności od zaistniałej sytuacji. W ten sposób będą mogły wyrazić to, co czują, gdyż jest to pierwszy krok do wyrażenia siebie.

Naucz swoje dziecko odpowiedniej reakcji na przemoc kolegów.

  • Zaproponuj możliwe rozwiązania. „Jak myślisz, co powinieneś zrobić, aby rozwiązać tą sytuację?” Takie pytanie może być dobrym sposobem dla was obojga, nad przemyśleniem problemu i rozwiązaniem konfliktu. Jest to o wiele lepsze, niż nakłonienie do „oddania”, jeśli inne dziecko je uderzy. Najprawdopodobniej zastaniesz zaskoczony reakcją swojego Malucha.
bójka - ataki przemocy rówieśników na Twoim dziecku

  • Pokaż różne opcje, jakie dziecko posiada. Stwórz przestrzeń do zastanowienia się i praktykowania rozwiązań, dzięki którym sytuacja nie wymknie się spod kontroli. Pokaż różne sposoby na wyjście z konfliktu z kolegami, poprzez np. odgrywanie ról.
  • Zachęć swoją pociechę do komunikacji werbalnej. Odpowiednia dyskusja może rozwiązać każdy problem. Pomóż dziecku ustalić granicę i jak uzyskać szacunek poprzez rozmowę, nawet jeśli jest sfrustrowane.
  • Zanim dojdzie do bójki, natychmiast rozdziel dzieci. Zatrzymaj sytuację poprzez stanowcze STOP z determinacją, jednak bez szorstkości, unikając przy tym krzyków i obelg.
  • Ufaj swojemu dziecku. Jeśli któryś z rówieśników uderzy Twoje dziecko, a to kolejno przyjdzie na skargę sfrustrowane po całym zdarzeniu, daj im wotum zaufania. Spraw, aby Twoja pociecha stała się silna. Wytłumacz, że zawsze będzie miało Twoje bezwarunkowe wsparcie. Pozwól mu na samodzielne podjęcie decyzji, jak należy rozwiązać zaistniały problem, czy przez rozmowę, wsparcie przyjaciół czy innego autorytetu. Jeśli Twoje dziecko samo spróbuje przezwyciężyć te trudności – wzmocnisz ich samoocenę i zdolność do stawiania czoła wyzwaniom.
  • Zachęcaj do asertywności, jako sposobu reagowania na agresję. Taka postawa pozwoli Twojemu dziecku na obronę swoich racji w sposób jasny i pewny siebie bez fizycznego ataku na drugiej osobie.