Wsparcie edukacyjne dla dzieci z trudnościami w nauce

17 października, 2020
System edukacji ma obowiązek reagować na specjalne potrzeby dzieci mających trudności w nauce. W naszym dzisiejszym artykule wyjaśnimy, jakie środki należy podjąć i jak powinno wyglądać skuteczne wsparcie edukacyjne.

Wsparcie edukacyjne dla dzieci z trudnościami w uczeniu się jest niezbędne do stworzenia szkoły integracyjnej. Obecnie istnieje kilka środków i metod, które zachęcają między innymi do pełnej integracji wszystkich uczniów oraz zapewniają prawo do godnej nauki w zwykłych szkołach lub w wyjątkowych przypadkach w wyspecjalizowanych ośrodkach edukacyjnych.

„Każdy z nas jest geniuszem. Ale jeśli oceniasz rybę na podstawie jej zdolności do wspinania się na drzewa, spędzi ona ona całe swoje życie myśląc, że jest zupełnie bezużyteczna”.
Albert Einstein

System edukacji ma obowiązek reagować na specjalne potrzeby dzieci mających trudności w nauce. W naszym dzisiejszym artykule wyjaśnimy, jakie środki należy podjąć i jak powinno wyglądać skuteczne wsparcie edukacyjne.

Wsparcie edukacyjne dla dzieci z trudnościami w nauce

Uczniowie ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi związanymi z trudnościami w uczeniu się mają do dyspozycji szereg określonych zasobów, takich jak na przykład:

Dziecko w szkole

  • Osobiste wsparcie edukacyjne.
  • Środki specjalnego zastosowania.
  • Zmiany w programie nauczania.
  • Elastyczny terminarz nauki
  • Indywidualna uwaga i tok nauczania

Wszystko to ma na celu pomóc uczniom pokonać bariery w nauce. A także otrzymać sprawiedliwe i równe traktowanie. Zatem głównymi osobami odpowiedzialnymi za nauczanie tych dzieci w typowym ośrodku edukacyjnym są główny wychowawca i nauczyciele pomocniczy.

Wsparcie edukacyjne ze strony głównego opiekuna / nauczyciela

Nauczyciel w klasie jest odpowiedzialny za zrozumienie różnorodności poprzez promowanie wiedzy, wzajemnego szacunku i akceptację różnic.

Aby to zrobić, musi on wdrożyć serię działań dostosowanych do poziomów uczenia się wszystkich dzieci w klasie, stosując tak zwaną „metodologię włączającą”. W tym sensie oznacza to, że może on wybierać dowolnie spośród szerokiej gamy środków i sposobów obejmującej między innymi:

  • Dostosowanie metodologii i materiałów do potrzeb wszystkich studentów.
  • Przeprowadzanie elastycznych grupowań.
  • Proponowanie dzieciom z niepełnosprawnością intelektualną zajęć podobnych do zajęć ich rówieśników, ale z pewnymi modyfikacjami, takimi jak:
    • Zapewnienie większej ilości czasu na wykonanie zadań
    • Uproszczenie przekazywanych treści lub sposobu ich prezentacji.
    • Udzielanie wyjaśnień krok po kroku.
    • Udzielanie pomocy i wskazówek
    • Zmniejszenie liczby wymaganych zadań
  • Stworzenie rutyny pracy, która pomaga tym uczniom być niezależnymi i promować samostanowienie.
  • Poświęcanie większej ilości czasu na określone cele lub ważne treści dla wszystkich uczniów, ale szczególnie dla osób z niepełnosprawnością intelektualną. W tym przypadku nauczyciel powinien szczególnie intensywnie popracować nad aspektami takimi jak:
    • Komunikacja.
    • Alfabetyzacja.
    • Umiejętności psychomotoryczne.
    • Umiejętność używania liczb i wykonywania podstawowych operacji arytmetycznych.
    • Umiejętność nawiązywania relacji międzyludzkich
  • Wprowadzenie, w wyjątkowych przypadkach, istotnych dostosowań programów nauczania. Obejmują one nastepujące elementy:
    • Po pierwsze, wyeliminowanie treści i celów, które NIE są uważane za istotne w procesie edukacji.
    • Po drugie, modyfikacja kryteriów oceny

Ponadto, aby wszystko to było skuteczne, nauczyciel powinien unikać stosowania negatywnych etykiet i porównań. Powinien także wiedzieć, jak radzić sobie z możliwą frustracją uczniów z niepełnosprawnością intelektualną, aby móc zapobiec możliwemu agresywnemu zachowaniu, a nawet zjawisku samookaleczenia.

Pomoc edukacyjna ze strony nauczycieli dodatkowych (wspomagających)

Nauczyciele wspomagający są niezwykle ważni w rozwoju osób z trudnościami w uczeniu się. Często są jednym z głównych źródeł wsparcia dydaktycznego w środowisku szkolnym. Są w ciągłej komunikacji z wychowawcą klasy, aby wzmocnić i skonsolidować swoje obowiązki dydaktyczne.

Dziecko przy laptopie

Pedagodzy terapeutyczni oraz personel słuchowo-językowy są odpowiedzialni między innymi za:

  • Po pierwsze, wybór, opracowanie i dostosowanie materiałów dydaktycznych/
  • Po drugie, ułatwianie przyswajania wiedzy i informacji.
  • I po trzecie, realizowanie zindywidualizowanych programów wsparcia edukacyjnego.

Ponadto uczniowie z trudnościami w uczeniu się, którzy nie mają umiejętności samodzielności, potrzebują pomocy ze strony opiekuna lub asystenta edukacyjnego przez cały dzień w szkole. Takie rozwiązanie pozwoli pomóc im w rozwijaniu tych umiejętności.

Ich główną funkcją jest zapewnienie wsparcia edukacyjnego, ale nie nauczania. W związku z tym nauczyciele wspomagający muszą opracować zadania dotyczące takich zagadnień, jak na przykład:

  • Autonomia
  • Ułatwienia dostępu (w przypadku osób niepełnosprawnych fizycznie)
  • Podróże i przemieszczanie się
  • Zdrowie
  • Bezpieczeństwo
  • Uwaga, czujność i troska

Podsumowując, posiadanie ucznia z trudnościami w nauce to konieczność wdrożenia konkretnego i spersonalizowanego wsparcia edukacyjnego na wielu płaszczyznach.

  • Cegarra, F. y García, G.  (2013). Intervención educativa en el alumnado con discapacidad intelectual. Discapacidad online.
  • Fierro, A. (2012). Los alumnos con retraso mental. En Á. Marchesi, J. P. González y C. Coll (Ed.), Desarrollo Psicológico Y Educación: 3. Trastornos Del Desarrollo Y Necesidades Educativas Especiales (pp. 273-299). Madrid: Alianza Editorial.
  • Gobierno Autónomo Departamental de Santa Cruz. (s.f.). Guía para Profesores de Niños(as), y Adolescentes con Discapacidad Intelectual.